TOEN: ‘De bouw van de zuidelijke ringweg creëerde een prachtig speelparadijs’

TOEN: ‘De bouw van de zuidelijke ringweg creëerde een prachtig speelparadijs’

Hanna

Als je Bert Weggemans (70 jaar) vraagt naar de bouw van de zuidelijke ringweg in de jaren 60, moet hij vooral denken aan wat voor prachtig speelterrein het was. “Rolschaatsen over het asfalt, spelen in het zand, sleetje rijden vanaf het talud in de winter en fanatieke voetbalcompetities, dat is wat er meteen naar bovenkomt als ik terugdenk aan die tijd.”

Leg een berg zand neer en je weet zeker dat kinderen zich hier prima mee kunnen vermaken. Bert Weggemans heeft in de jaren 50 veel gespeeld rondom het bouwterrein van de huidige zuidelijke ringweg. “De ouders organiseerden zelfs voetbaltoernooien voor de jeugd op het zand tussen de Paterswoldseweg en het huidige Julianaplein. Elke straat deed met een eigen team mee.”

Wonen aan de rand van de stad
Als jonge jongen verhuisde Bert in 1953 samen met zijn ouders naar een flat aan de Snelliusstraat in de Grunobuurt. Op dat moment was dat aan de rand van de stad. Zij waren de eerste bewoners van deze flats. Overal waar je keek, zag je weilanden. De woningen aan de Huygensstraat en de Kamerling Onnesstraat waren nog in aanbouw. De Muntinglaan bestond nog niet. “Ik heb als het ware de hele ontwikkeling van deze kant van Groningen meegemaakt.” Ook kan hij zich het verleggen van de Paterswoldsweg en de bouw van het viaduct over diezelfde weg nog herinneren. “De grote hijskranen en betonnen pilaren maakten enorme indruk, zo vaak zag je zoiets niet in die tijd.”

Bert met zijn broer Jan op het slootje voor zijn huis aan de Snelliusstraat, februari 1955
Bert met zijn broer Jan op het slootje voor zijn huis aan de Snelliusstraat, februari 1955
De Snelliusstraat met zicht richting het zuiden waar later de zuidelijke ringweg werd gebouwd, begin 1953
De Snelliusstraat met zicht richting het zuiden waar later de zuidelijke ringweg werd gebouwd, begin 1953

Klauterend naar school
De lagere school waar Bert in die tijd naartoe ging, verhuisde begin jaren 60 van de Parkweg naar de Canadalaan. De snelste weg naar school werd dus de Snelliusstraat uitlopen en stiekem de zandbult – de latere ringweg – overklauteren.

Bert kan zich nog goed herinneren dat de zuidelijke ringweg openging. “Daarmee verdween niet alleen het prachtige speelterrein, maar ook de korte route over het asfalt naar zwembad de Papiermolen. Ik vond het toen vooral erg jammer.”

Heb je ook verhalen of herinneringen aan de zuidelijke ringweg die je met ons wilt delen? Laat het ons weten via info@aanpakringzuid.nl

Foto: Bert voor het huis in de Snelliusstraat waar hij heeft gewoond.

Reacties (0)

Nog geen reacties

Reageren